دانشگاه سورهرهپویه هنرهای صناعی2821-03522220220823Qizilbash Style of Shiraz painting Schoolشیوه قزلباش مکتب شیراز71670154910.22034/rac.2023.1973573.1033FAیعقوبآژنداستاد گروه مطالعات عالی هنر دانشکده هنر دانشگاه سوره، تهران، ایران.Journal Article20220716<span style="color: black; font-family: Times New Roman; font-size: small;"><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 120%;">At the beginning of the tenth century, the first Safavid ruler, Ismail I, captured Shiraz. We know Little about the history of Shiraz in the first century of Safavid rule. The transfer of the city from the Aq Quyunlu to the Safavid dynasty appears to have been relatively calm. The sources report that the Sunni Sufi orders suffered from the Safavid takeover. Shiraz, before the takeover, had been a city of learning (Dar al-Ilm) and a center of Sufism. The Qizilbash, who had a crucial role in the conquest of Shiraz, was rewarded with critical posts and continued to maintain a monopoly over influential military positions for almost a century, the region of Fars was assigned to the Turkman tribe called the Zolghadr immediately after the Safavid conquest. Shiraz was a prominent manuscript production center from at least the Al- Inju period, being a home for the most noteworthy manuscripts in the history of Iran. Artists of Shiraz continued practicing the established art of local traditions of the art of a book in the Safavid period. The early Safavid rule’s style was rooted in the Aq Qoyunlu style. In the succeeding years, this style was eliminated and the Qizilbash style was established. Two artists in this realm seriously worked. The illuminator Ruzbihan and the calligrapher Mun’im al-Din al-Auhadi. It is known that these two artists collaborated in the production of the manuscripts. Ruzbihan muzahhib (illuminator) was one of the most noteworthy Shiraz artists of the first half of the tenth century. A new style following the Tabriz style more closely, developed in Shiraz attesting to increasing connections between Shiraz and Safavid capital. It differs substantially from the style favored at Shiraz during the first two decades of the century. Shiraz artists abandoned the old style and adopted the new. The old style completely disappeared within a decade and was replaced by the new one. Significant changes are evident in the proportions of figures and their garments, hats, the use of patterns, landscape features, and architectural elements. We named this style Qizilbash style of Shiraz painting school. A group of associated Shiraz artists and artisans appears to have taken the lead in the new style of painting. The manuscripts signed by them contain the most innovative features in the new style. The characteristics that gave distinctive shape to the new style all appear in paintings signed by an artist named Qasim. The paintings that carry Qasim’s signature established the fundamental factors for the new style. Contemporary sources refer to a Shiraz artist named Qasim. Sam Miza mentions Malik Qasim the painter of Shiraz. Doost Muhammad writes he was an able calligrapher and painter. Mustafa Ali Afandi also mentions a painter Qasim and refers to him as Qasim Iraqi (Tabrizi). Qasim’s new and distinct figures reflect traits used in Tabriz’s paintings. Murshid al–katib, known as Attar, was another famous Shiraz artist. He was a calligrapher and painter. The illustrations of the manuscripts he copied show many similarities to Qasim,s work. The manuscripts of the Shiraz school of the Safavid period witnessed an increase in the Tabriz features used by Shiraz artists. This article digs into the impact of these two styles of the Safavid period.</span></span>شیوۀ صفوی مکتب شیراز تابعی از جریان‌های هنری پایتخت صفویان در تبریز، قزوین و اصفهان بود. این شیوه که می‌توان بدان شیوه قزلباشی مکتب شیراز اطلاق کرد، اندکی پس از استقرار امیران طایفه ذوالقدر در فارس پدید آمد و هنرمندی چون قاسم‌بن علی (ملک‌قاسم شیرازی) در پدیداری آن سهمی در خور داشت و همو بود که ویژگیهای شیوه قزلباشی پایتخت صفویان را در نسخه نگاره‌های شیراز وارد کرد و هنرمندان دیگر به تبعیت از او، این شیوه را ادامه دادند و آن را جایگزین شیوه ترکمانی مکتب شیراز کردند. تأکید بر عناصر معماری، حضور جامه‌های صفوی و از جمله تاج حیدری پیکره‌ها، ورود جلو‌ه‌هایی از زندگی روزمره مردم که بازتابی از مشارکت مردم در آداب و سنن مذهبی و اجتماعی عصر صفوی بود، وجود تذهیبی پرمایه به‌ویژه در سرلوح‌ها و بخش‌های تزئینی نسخه‌ها و حواشی و تشعیرهای غنی از خصوصیات شیوۀ صفوی مکتب شیراز بود. بیشتر نسخه‌ها را شاهنامه فردوسی، خمسه نظامی، یوسف و زلیخای جامی، ظفرنامه علی‌یزدی، کلیات سعدی، دیوان حافظ و در نیمه دوم قرن دهم هجری نسخه‌های مجالس‌العشاق در برمی‌گرفت. انتخاب این نسخه‌ها با توجه به تحولات هنری پایتخت صورت می‌گرفت. مثلاً با کناره‌گیری شاه‌طهماسب از حمایت هنری و پرداختن به امور مذهبی و اخلاقی، در شیراز کتاب‌آرایی نسخه‌های مجالس‌العشاق که متنی عارفانه و اخلاقی بود، رواج یافت. به‌نظر می‌رسد که امیران طایفه ذوالقدر چندان علاقه‌ای به حمایت هنری نشان ندادند چون نامی از آنها در کتابت نسخه‌ها دیده نمی‌شود. در این مقاله، شکلگیری و فراز و فرود شیوۀ صفوی مکتب شیراز فحص می‌شود و عوامل پدیدآور آن از نسخه‌نگاره‌ها تا مذهبان، نقاشان و کاتبان با روش توصیفی و تحلیلی که برآمده از روش استقرایی است، تتبع شده است.https://rac.soore.ac.ir/article_701549_6d08c9e55ccea12f749886312e97cc03.pdfدانشگاه سورهرهپویه هنرهای صناعی2821-03522220220823Comparative Study in Decorative Motifs of Achaemenid Architecture and Handicraft Motifs of That Eraبررسی تطبیقی آرایه های تزیینی معماری هخامنشیان و نقوش هنرهای دستی آن دوره173470155010.22034/rac.2023.558115.1021FAفاطمهچمنیانکارشناس ارشد رشته صنایع دستی، دانشکده صنایع دستی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایرانمهرنوششفیعی سرارودیاستادیار دانشکده صنایع دستی، دانشکده صنایع دستی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران،Journal Article20220518The Achaemenids established one of the most influential empires in history that resided in the plateau of Iran, with politics and art given due consideration. The art of this period was a combination of local art and the art of other client nations, being widely in the service of the government. Most articles and books about Achaemenid motifs have studied motifs separately or compared them to similar motifs in other nations or eras. However, this research has investigated and compared widely used motifs of this period from a different perspective by putting them into two categories due to belonging to architecture or handicrafts. This study aims to investigate the degree of compatibility and relationship between the themes of architecture and handicrafts in the Achaemenid civilization and to find the formal and content-based relation between the handicrafts of the Achaemenid period and architectural motifs. The results of this study indicate the existence of commonalities and differences in the motifs used in these two groups of works and show that the art of this period was formed being influenced by factors such as ruling power, beliefs, climate, and even feelings and fears governing society. Also, having a similar client, i.e., the ruling authority, for most of the works and the connection between architect artists and handicraft artists are other factors of having common motifs in this period. The current research is descriptive and comparative in terms of method. Library research method was used to read and study the opinions of other researchers; the common patterns between Achaemenid architecture and handicrafts were compared by their appearance; and their source was found and pointed out.هنر هخامنشیان تلفیقی از هنر ملل تابعه و هنرهای بومی منطقه بوده و بخش عظیمی از آن در خدمت حکومت بوده است. نظر به اینکه در اکثر مقالات و کتب نگارش شده درباره نقوش دوره هخامنشی بیشتر به مطالعه هر نقش به طور مجزا و یا تطبیق با نقوش مشابه در سایر ملل یا ادوار پرداخته شده، این تحقیق با مورد مطالعه و تطبیق قرار دادن نقوش پُر کاربرد این دوره، با قرار دادن آنها در دو دسته نقوش متعلق به آثار معماری و نقوش متعلق به هنرهای دستی با تأکید بر آثار فلزی و مُهرها، به بررسی آنها از زاویه متفاوت پرداخته است. در این پژوهش، هدف بررسی میزان تطابق و ارتباط نقشمایههای موجود در آثار معماری تمدن هخامنشیان با آثار صنایع‌دستی همان دوران است و یافتن ارتباط فرمی و محتوایی بین نقوش هنرهای دستی (با تأکید بر مهرها و آثار فلزی) دوران هخامنشی با آرایه‌های معماری آن دوره است. تحقیق پیشِ رو از حیث روش، پژوهشی توصیفی ـ تطبیقی تحقیق پیش رو از حیث روش، پژوهشی توصیفی تطبیقی است و نتایج حاصل از این پژوهش نمایانگر آن است که نقوش شیر، گاو و گل لوتوس در حالت‌های مختلف و ترکیبی بیشترین کاربرد را در معماری و هنرهای دستی داشته و چگونگی اشتراکات و تفاوت‌ها در نقوش به کار رفته در این دو گروه آثار مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از این پژوهش نمایانگر وجود اشتراکات و تفاوت‌ها در نقوش به کار رفته در این دو گروه آثار است و نشان می‌دهد هنر این دوره با تأثیرپذیری از عواملی نظیر قدرت حاکم، عقاید و باورها، اقلیم و حتی احساسات و ترس‌های حاکم بر جامعه شکل گرفته است، همچنین وجود سفارش‌‌دهندۀ مشترک، یعنی قدرت حاکم، برای بیشتر آثار و ارتباط بین هنرمندان معمار و هنرمندان هنرهای دستی، عامل دیگر وجود نقوش مشترک در این دوره است.https://rac.soore.ac.ir/article_701550_2fbe34707f0ab6f98187cc7c3e9095ee.pdfدانشگاه سورهرهپویه هنرهای صناعی2821-03522220220823Re-creating the Geometric Motifs of Iranian-Islamic Architecture in Algorithmic Design Based on Traditionalist Viewsبازآفرینی نقشمایه های هندسی معماری ایرانی-اسلامی در طراحی الگوریتمیک مبتنی بر آراء سنتگرایان355070160010.22034/rac.2023.559813.1025FAهانیهشهریاریکارشناسی ارشد مهندسی معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دماوند، ایران.مهدیخانکهاستادیار رشته معماری و شهرسازی دانشگاه آزاد واحد دماوند، ایران .بهیهشهریاریکارشناسی ارشد مهندسی معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران غرب، ایران.Journal Article20220606Architecture is a dialectic and discursive space that carries the heritage of knowledge, culture, art, and expressive language and expresses dominant historical discourses. Landmark historic buildings are manifestations of current traditions and culture and represent the foundation of their creation. One of the most significant elements of Persian architecture is hidden and visible geometry in landmark historic buildings. As a form of sacred nature, geometry plays a fundamental role both in the creation of building structures and in the design of Iranian-Islamic architectural decorations. Considering the development and growth of technology in design tools, and the transformation of the way of thinking in digital design processes, it is necessary to examine the modes of representing traditions in general and re-creating geometry in particular from the perspective of structure and form. In this research, we are looking for the answer to how we can rely on traditionalist views, in the architectural design of today’s buildings, by applying computational and algorithmic design methods to represent the history and interact with tradition. And is it possible to give an identity to modern buildings by approaching to recreate the geometric motifs of Iranian-Islamic architecture based on digital design methods? In this regard, using the library method and analyzing significant examples of architecture with the approach of recreating the geometric motifs of the traditional art model, an effort is made to benefit from the views of traditionalists on the current geometry of Iranian-Islamic architecture. According to the research, the geometrical structure of the geometric motifs of Iranian-Islamic art and architecture, with the reliance of Muslim artist-mathematician, on Euclidean and Pythagorean geometry and scientific foundations, is a complete and harmonic coordination of form and meaning. Parametric and algorithmic design, with aesthetic features like the concepts of coordination of part and whole, proliferation, complexity, rhythm, and developed and evolved forms, is very compatible with the aesthetics of Iranian-Islamic geometric motifs based on the emphasis on the concepts of plurality in unity, complexity, repetition and systematic transformed geometric forms. The abstract nature and the formal and aesthetic features of the geometric motifs of Iranian-Islamic art and architecture are a rich and developable foundation and structure. And its recognition, analysis, development, and re-creation, which were difficult and complex tasks in the past, are now facilitated by the aid of new technology and tools to produce forms with algorithmic thinking and computer design.معماری، به مثابۀ فضایی گفتمانی، میراث‌دارِ دانش، فرهنگ، هنر و زبان گویایی برای بیان گفتمان‌های مسلط تاریخی است. ابنیۀ شاخص تاریخی، تجلی‌گاه فرهنگ و سنت‌های جاری، و معرف بستر خلق خویش‌اند. یکی از مهم‌ترین بن‌مایه‌های پُر سخن در معماری ایرانی، هندسه مکنون و جلی در آثار شاخص تاریخی است. هندسه به عنوان صورتی از ماهیت قدسی، هم در آفرینش ساختار ابنیه و هم در صورت‌بندی تزئینات معماری ایرانی ـ اسلامی، نقشی اساسی ایفا می‌کند. نظر به تحولات و رشد فناوری در ابزار طراحی و دگرگونی شیوۀ اندیشیدن در فرایندهای طراحی دیجیتال، بررسی شیوه‌های بازنمایی سنت‌ها به طور عام و بازآفرینی هندسه به طور خاص، از منظر ساختار و صورت، ضرورت دارد. در این پژوهش در جست‌وجوی پاسخ این پرسش هستیم که چگونه می‌توان با تکیه بر آراء سنتگرایان، در طراحی معماری بناهایِ امروزین، با به‌کارگیری روش‌های طراحی رایانشی و الگوریتمیک به بازنمایی تاریخ و تعامل با سنت پرداخت؟ و آیا می‌توان با رویکرد بازآفرینی نقشمایههای هندسی معماری ایرانی ـ اسلامی، بر بستر روش‌های طراحی رایانشی، به بناهای امروزی، هویت بخشید؟ در این راستا با بهرهگیری از روش کتابخانهای و تحلیل نمونه‌های قابل توجه معماری با رویکرد بازآفرینی نقشمایههای هندسی الگوی هنر سنتی، تلاش می‌شود از بستر هندسه جاری معماری ایرانی ـ اسلامی، از آرای سنتگرایان، بهره جست. بنا بر پژوهش صورت‌گرفته، ساختار هندسی نقشمایههای هندسی هنر و معماری ایرانی ـ اسلامی، با تکیه هنرمند ـ ریاضیدانِ مسلمان، بر هندسه اقلیدسی و فیثاغوری و بنیان<strong></strong>های حکمی و علمی، نمود تام و تمامی از هماهنگی معنا و صورت است. از طرفی طراحی پارامتریک و الگوریتمیک که مفاهیم هماهنگی جزء و کل، تکثیر، پیچیدگی، ریتم و فرم‌های توسعه و تکامل یافته، از ویژگیهای زیباشناختی آن است، تناسب بسیاری با زیبایی‌شناسی نقشمایههای هندسی ایرانی ـ اسلامی دارد که مبنای آن، تأکید بر مفاهیم کثرت در وحدت، پیچیدگی، تکرار و فرم‌های هندسیِ استحاله یافتۀ نظام‌مند است. ماهیت انتزاعی و ویژگیهای صوری و زیبایی‌شاختی نقشمایههای هندسی هنر و معماری ایرانی ـ اسلامی، بنیان و ساختاری غنی و قابل توسعه است و شناخت، تحلیل، توسعه و بازآفرینی آن که در گذشته کاری دشوار و پیچیده بود، امروزه به واسطۀ ابزار نوین طراحی برای تولید فرم‌هایی با تفکر الگوریتمی و طراحی رایانشی تسهیل شده است.https://rac.soore.ac.ir/article_701600_503591f3e8c2204f25e4bd3e385bef77.pdfدانشگاه سورهرهپویه هنرهای صناعی2821-03522220220823Analyzing the traditional houses of Hamadan city with the method of layered semioticsواکاوی خانه های سنتی شهر همدان با روش نشانه شناسی لایه ای516670166910.22034/rac.2023.560461.1027FAمحمدرضاافشاری بصیردانشجوی دکتری، گروه هنر و معماری، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.منوچهرفروتناستادیار گروه هنر و معماری، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.محمد مهدیسروشاستادیار گروه هنر و معماری، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایرانJournal Article20220531With the importance of finding language in postmodern theories, architecture has been seen as a text. A text that conveys a set of values, thoughts and traditions along with it and has a language behind its curtain that talks to the audience and the audience tries to read its meaning and interpretation. Meaning is one of the most important topics that has been the subject of many researches in the fields of psychology, sociology, architecture, urban planning and landscape design, so that in the field of architecture, the place of meanings and the transfer of concepts in terms of extent and size, Form and function have been important. Today, with the emergence of the phenomenon of globalization, changes have occurred in cultural-social, political and economic fields, the most important of which is the cultural crisis and the crisis of identity and meaning. This has also caused the negation of the language of architecture in modern architecture, a language that has evolved along with other aspects of human civilization during history, and the modern architecture movement has turned away from it, as if it has reduced the vocabulary of architectural language to visual basic elements. The house has a special place in architectural structures. The interior mood of every house is like a way of speaking. Unfortunately, nowadays, with the advent of modernity and industrialization of societies, the house is viewed as a means of temporary work, and this has caused the house to take on a new meaning. In Iranian culture, "home" has been a place to manifest spiritual and cultural values and a direct manifestation of the way of life and maintaining the family. As an important part of the architecture of the past, the traditional houses of Iran, taking into account the human needs, the location of its components has a meaning and concept for its users, and the impact of the meaning can be clearly seen, which makes the house more valuable. you will Among the different approaches to investigate the meaning of home, the four main approaches are judgmental phenomenology, environmental psychology, and social science approach. From the point of view of social sciences, which is more concerned with the cultural and social aspects of the house. In this approach, one of the methods that can be used to inspect the house is the semiotics method. The method of semiotics is one of the methods of examining meaning. Semiotics, as one of the methods of text analysis, seeks to analyze texts in terms of structured wholes and in search of hidden and implied meanings. In this research, architecture is understood as a text that consists of multiple layers, these layers are connected with each other in a systematic and process way, and from their coexistence, an integrated entity called architectural text is born. Semiotics recognizes the layers and sub-layers of the design through a sign in the design and makes it possible to read the design. Semiotics in the field of architecture can give a conscious aspect to people's recognition of the process of meaning. The architectural designer must know what he creates is interpreted and interpreted by the people. This awareness is in the stage of knowing about the environment and people's reaction to the architectural spaces, and during the design, it helps and guides the designer. Although the meaning forms only one layer of the experience of space and may not even be understood by people, but by mastering and being aware of people's mental interpretation, the designer can prevent the creation of unwanted and sometimes undesirable connotations in the urban environment.ا<br />امروزه با توجه به اهمیت جایگاه معانی، طراح معماری باید بداند آنچه که خلق می‌کند از طریق چه سازوکاری نزد مردم معنی و تفسیر می‌شود. خانه نیز در ساختارهای معماری به دنیای مفاهیم و معانی تعلق دارد. در این پژوهش از میان رویکردهای مختلفی که به بررسی معنای خانه پرداخته‌اند، رویکرد علوم اجتماعی که بیشتر به جنبه‌های فرهنگی و اجتماعی خانه توجه دارد انتخاب شده است. در این رویکرد یکی از روش‌هایی که از آن در جهت بررسی خانه می‌توان بهره گرفت روش نشانهشناسی است. نشانهشناسی در حوزه معماری میتواند به شناخت فرایند معنی از سوی مردم، جنبه‌ای آگاهانه ببخشد، از این رو پژوهش حاضر به دنبال تبیین و خوانش عناصر معماری خانه بر اساس نظریات نشانهشناسی است. نشانهشناسی یکی از روش‌های واکاوی متن، در جست‌وجوی معانی پنهان و ضمنی است. همچنین این پژوهش به لحاظ نتایج نیز از نوع توصیفی ـ تحلیلی است. هدف این پژوهش بررسی مؤلفه‌های اثرگذار در ایجاد معنا در خانه سنتی شهری و تدوین مدل مفهومی برای خوانش مناسب متنِ خانه با روش نشانهشناسی لایهای است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که خانه متنی است که از مجموعه لایههای متعدد معنایی و نظام‌های درگیر در بنا که پشتیبانی کننده یکدیگر و اثرگذار بر هم هستند و یک کلیت نظام‌مند به نام خانه را به وجود می‌آورند.https://rac.soore.ac.ir/article_701669_09d44f08e49cebac421aa3476732235a.pdfدانشگاه سورهرهپویه هنرهای صناعی2821-03522220220823semiotic analysis of the mystical painting "Sheikh Sanan meeting with the Christian daughter "تحلیل نشانه شناختی نگاره عرفانی "دیدار شیخ صنعان و دختر ترسا"677970167010.22034/rac.2023.548966.1022FAویداقاسمیدانشجوی دکترای دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران.مهدیمحمدزادهاستاد دانشکده هنرهای زیبا، دانشگاه آتاتورک آرزروم، ترکیه.0000-0003-1521-4469Journal Article20220505Nowadays, semiotics is used in the analysis of artistic texts, and considering the symbolic nature of Iranian painting, it seems that this approach provides the possibility of reading and deciphering the signs by providing systematic analyzes of the tex. In semiotic theory, signs are understood not individually but as dynamic and active elements of a sign system and in interaction and challenge with each other. This article is a semiotic analysis of the mystical painting Shaikh San’an meeting the Christian girl miniature based on Attar’s narration in Manṭiq-uṭ-Ṭayr in the Safavid dynasty. The narration of Sheikh Sanan is one of the allegorical stories of Persian literature illustrated in different periods of Iranian painting. The purpose of this study is to investigate visual cues and how they interact in constructing the meaning and theme of the work with a semiotic approach. Nowadays, semiotics is used for the analysis of artistic texts. Considering the symbolic nature of Iranian painting, it seems that this approach provides the possibility of reading and deciphering the signs by providing systematic analytics of the text. In semiotic theory, signs are understood not individually but as dynamic and active elements of a sign system and in interaction and challenge with each other. Accordingly, the present study has answered the following questions: 1- What are the concepts of pictorial visual signs in interaction with each other? 2- How do the signs interact in forming the concept and theme of the image? The present research has a descriptive-analytical approach and a library research method. The results of this study show that in the mentioned painting, the painter has tried to represent the mystical concepts of perfection and consciousness (which are the themes of the story) through visual signs and interactions between them. These concepts have been expressed symbolically using human and non-human visual cues and their interaction. <br />Based on the semiotic analysis, we found that the manner of interaction of signs has led to the construction of meaning in the underlying layers of the painting. Through examining these meanings, we found that in most cases, the painter has used semiotic methods such as metonymy and metaphor, double or binary and opposites, and linguistic disorder in expressing the narrative’s concepts and passing through the denotation of the sign to its connotation.<br /> مقاله حاضر تحلیلی نشانه‌شناختی از نگارۀ عرفانی «دیدار شیخ صنعان و دختر ترسا» در منطق‌الطیر عطار، مربوط به دوره صفوی است که در دوره‌های مختلف نقاشی ایرانی تصویرگری شده است. هدف این تحقیق بررسی نشانه‌های تصویری و شیوه تعامل آنها در ساخت معنا با رویکرد نشانه‌شناختی است. امروزه نشانهشناسی به طور کاربردی در تحلیل متون هنری مورد استفاده قرار می‌گیرد و با توجه به خصوصیت نمادین نقاشی ایرانی به نظر می‌رسد این رویکرد<sup> </sup>با ارائه تحلیل‌های نظام‌مند از متن، امکان خوانش و رمزگشایی نشانه‌ها را در نقاشی ایرانی به دست دهد. در نظریه نشانهشناسی، نشانه‌ها نه به صورت جداگانه بلکه به عنوان عناصری پویا و سیال از یک نظام نشانه‌ای در تعامل و چالش با یکدیگر معنا می‌یابند. بر این اساس پژوهش حاضر به این سؤالات پاسخ داده است: 1. نشانه‌های تصویریِ نگاره، در تعامل با هم بازنمود کدام مفاهیم هستند؟ 2. شیوه تعامل نشانه‌ها در شکلگیری مفهوم و درونمایه نگاره چگونه است؟ این پژوهش به صورت توصیفی ـ تحلیلی و به شیوه کتابخانهای انجام شده است. نتیجه این بررسی، نشان می‌دهد که در نگاره موردنظر، نقاش بر بازنمایی مفاهیم عرفانیِ کمال و آگاهی از طریق تعاملات میان نشانه‌های تصویری اهتمام داشته و این مفاهیم را به صورت نمادین و با استفاده از نشانه‌های بصری انسانی و غیرانسانی بیان کرده است. با تبیین شیوه تعامل نشانه‌ها در متن بر اساس رویکرد نشانهشناسی درمی‌یابیم، نقاش در بیان مفاهیم روایت و در گذر از دلالت صریح نشانه به دلالت ضمنی آن از روش‌های نشانه‌شناسانه مجاز و استعاره، تقابل‌های دوگانه و نا دستور زبانی استفاده کرده است.https://rac.soore.ac.ir/article_701670_a3832e318c31b05e5be6052d5a2b1c13.pdfدانشگاه سورهرهپویه هنرهای صناعی2821-03522220220823Iconological analysis of the transformation of Alexander's painting and the talking tree from the patriarchal period to the Safavid periodتحلیل شمایل‌شناسانه سیر استحاله نگاره اسکندر و درخت سخنگو از دوره ایلخانی تا دوره صفوی819370167110.22034/rac.2023.560735.1028FAپرینازقشقاییکارشناسی ارشد رشته هنر اسلامی (گرایش مطالعات تاریخی)، گروهمطالعات عالی هنر، دانشکده هنر دانشگاه سوره، تهران، ایران.مهدیمحمدیمدیر گروه صنایع دستی. دانشکده هنر. دانشگاه سوره. تهران. ایران.0000-0002-4047-2681Journal Article20220521The legend of Alexander and the talking tree “Waqwaq” is one of the historical and legendary narratives that foretell the death of Alexander. <br />The continuation of the story of “Alexander and the talking tree” in works of art, one of which is a non-Iranian but prominent king, and the other, a famous prophetic tree, makes this narrative very important. Therefore, it is necessary to do more analysis of the transformation process of this narrative. According to the purpose of the research, three paintings of Alexander in front of the talking tree (Waqwaq tree) from three different periods (Ilkhanid, Timurid, and Safavid) were selected.<br />In terms of nature, this research is descriptive-historical, and in terms of purpose, it has a fundamental and qualitative approach. Necessary research information was collected using documentary methods and library resources. By investigating the metamorphosis in three selected paintings taken from the social, political, and cultural currents of that time, the development course and the decoding of the motif of “Waq and Iskandar” were discussed. The works were analyzed and explained in three stages based on the theoretical foundations of Erwin Panofsky. The research investigated the transformation process in three selected paintings influenced by the social, political, and cultural currents of the Mongol, Turkish-Mongolian, and Iranian periods. Among the most significant findings, was that Alexander the Great turned from a historical figure into a positive, sacred and legendary figure in the Islamic period. The rulers of different eras, including the Ilkhanid, Timurid, and Safavid periods, took advantage of this positive effect of Alexander and used it in the path of political goals and consolidation of power with the trick of positioning and iconography of their rulers in the role of Alexander. In other words, the transformation of the image of Alexander in the three images is in the direction of one goal, which is to establish the power and legitimacy of the rulers who do not have an Iranian identity. During the Safavid era, due to being Iranian, there was a need to show prominent and just sovereigns as mythical Iranian rulers in the form of images. Ilkhanid and Timurid rulers approach to this differently. They chose Islam as their religious discourse and supported its structures to confirm the legitimacy of their rule. We can see the evolution of the archetype of the tree of life into a sacred tree, its transformation into a talking tree in ancient Iran, and its transfer to the Islamic periods. Finally, this transformation led to the creation of the image of Waq, which appears in front of Alexander in the third picture. The depiction of the talking tree attempts to convey a message that has a place in the underlying semantic layers. This semantic conflict shows the instability of the rulers’ power, beautifully inaugurated in the paintings.استمرا‌ر حیات داستان «اسکندر و درخت سخنگو» در آثار هنری، که یکی به عنوان پادشاهی غیر ایرانی ولی محبوب و دیگری درخت پرآوازۀ پیشگو است، این روایت را پر اهمیت می‌نماید. از این رو بسزا است تحلیل بیشتری در سیر استحاله این روایت به عمل آید که متناسب با هدف پژوهش، سه نگاره از سه دورۀ مختلف همچون دوره ایلخانی، تیموری و صفوی انتخاب شده است. این پژوهش به لحاظ ماهیت، توصیفی ـ تاریخی و از لحاظ هدف، بنیادی و رویکردی کیفی داشته و اطلاعات ضروری تحقیق با استفاده از روش‌های اسنا‌دی و منابع کتابخانۀ گردآوری شده است. با تجسس سیر استحاله در سه نگارۀ انتخابی که متأثر از جریانات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی سه دورۀ زمانی مغول، ترکی ـ مغولی و ایرانی است، به سیر تحولات و رمزگشایی نقشمایه اسکندر و درخت سخنگو بر اساس روش اروین پانوفسکی پرداخته شده است. از مهم‌ترین یافته‌های حاصله می‌توان این‌گونه بیان داشت که اسکندر مقدونی در این سیر تاریخی از یک شخصیت منفی و شوم به یک فرد افسانۀ و مقدس با ظاهری متفاوت تغییر شکل پیدا کرده است. دلیل این استحاله منطبق با اهداف حاکمان سه دوره نظیر تثبیت قدرت، مشروطیت حکومت و رسیدن به ملّیتی ایرانی است. همچنین سیر استحاله درخت سخنگو در سه نگاره مورد بررسی قرار گرفته که در نهایت در نگارۀ سوم منجر به نقش واق شده است. این نقش که با زیبایی و قدرت در مقابل اسکندر جلوه می‌نماید و سعی در انتقال پیامی است که در لایههای زیرین معنایی نگاره‌ها قرار گرفته است. این تضاد معنایی نشان از پایدار نبودن قدرت این حاکمان است که به زیبایی در نگاره‌ها جانمایی شده است.https://rac.soore.ac.ir/article_701671_1ade3998c7622442df52390fe577eb06.pdfدانشگاه سورهرهپویه هنرهای صناعی2821-03522220220823An Analysis of the Types and Functions of the Three Clocks of the ‘Imadi Complex of Kashan during the Timurid and Safavid Periodsتحلیلی بر نوع و کارکرد ساعت های سه گانه مجموعۀ عمادی کاشان در دوران تیموری و صفوی9510870167210.22034/rac.2023.557792.1019FAمحمدرضاغیاثیاندانشیار گروه مطالعات عالی هنر، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.0000-0002-1765-3556محمدمشهدی نوش آبادیدانشیار گروه ادیان و فلسفه دانشکده ادبیات دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.Journal Article20220417Although the history of making complicated water clocks in the Islamic world dates back to the early centuries, the oldest known example from Iran is the observatory clock of the Rukniyeh School in Yazd, dated 1324. Afterward, around 1473, Fakhr al-Din ‘Ali Kashi built a water clock for the glorious ‘Imadi complex in Kashan. Two decades later, Muhammad Hafiz, the Isfahani inventor, innovated a clock for this complex that was one of the first mechanical clocks of its kind in the Oriental world. During the reign of Shah ‘Abbas I, with the vitiation of Muhammad Hafiz’s clock, another clock was built by Mulla ‘Inayat. These watches also had artistic values, and when an hour had elapsed, a handful of cardboard animal and human figures started to move in it. Based on primary sources, this paper analyzes the three clocks of the ‘Imadi complex in Kashan and seeks to answer such questions as the historical evolution of these watches, their typology, and the reasons for the continuation of the clocks’ prosperity for two centuries. We can say that Mulla ‘Inayat’s clock was a revival of Fakhr al-Din ‘Ali’s clock and was from one of the six types of water clocks invented by al-Jazari. When the mechanical clock of Muhammad Hafiz was disrupted, and no one could restore it, they inevitably turned to a local clock technique familiar with that, which could operate it. The survival of the clock of the complex for about two centuries was not possible except through the creation of an endowment institution, and its current costs were covered by the various estate dedicated to it.کهن‌ترین ساعت پیچیدۀ شناخته شده در ایران ساعت آبی رصدخانه مدرسه رکنیه یزد به تاریخ 725ق/1324م است. پس از آن در حدود سال 877ق/1473م «فخرالدین علی‌کاشی» یک ساعت آبی برای مجموعه شکوهمند عمادی در کاشان ساخت. دو دهه بعدتر محمدحافظ، مخترع اصفهانی، یک ساعت برای این مجموعه ساخت که در نوع خود یکی از اولین ساعت‌های مکانیکی دنیای مشرق زمین بود. در زمان شاه‌عباس اول با از کار افتادن ساعت محمدحافظ، نمونه دیگری توسط ملا عنایت ساخته شد. این ساعت‌ها از ظرافت‌های هنری نیز برخوردار بودند و در رأس هر ساعت پیکرک‌های انسانی و حیوانی متعددی در آنها حرکت می‌کردند. این مقاله با تحلیل و بررسی متون تاریخی به سه ساعت مجموعه عمادی کاشان پرداخته و در صدد پاسخگویی به سؤالاتی مانند سیر تطور تاریخی این ساعت‌ها، گونه‌شناسی آنها و نیز علل تداوم رونق ساعت این مجموعه برای مدت دو قرن است. یافته‌ها نشان می‌دهد که ساعت ملا عنایت احیای ساعت آبی فخرالدین علی و از نوع ساعت آبی اسماعیل‌الجزری است که قرن‌ها در دنیای اسلام سابقه داشته است. گویا وقتی ساعت مکانیکی محمدحافظ رو به اختلال رفته و کسی نتوانسته آن را احیا کند، به‌ناچار سراغ فن ساعتی بومی رفته‌اند که با آن آشنا بوده و می‌توانسته‌اند آن را راه‌اندازی کنند. دوام وجود ساعت در این میدان به دو نیروی کار متخصص و عادی احتیاج داشته که جز از طریق ایجاد نهاد وقف امکان‌پذیر نبوده و هزینه‌های جاری آن نیز از طریق رقبات متعدد وقف شده بر آن تأمین می‌شد.https://rac.soore.ac.ir/article_701672_85011d27f1e1a22d294002d38d6e1da0.pdfدانشگاه سورهرهپویه هنرهای صناعی2821-03522220220823Analyzing the Role of Simurgh in the Entrance Portal of Divan Beigi School of Bukhara From the Perspective of Layered Semioticsواکاوی نقش سیمرغ در سردر مدرسه دیوان بیگی بخارا از منظر نشانهشناسی لایهای10911970167310.22034/rac.2023.556346.1018FAمهدیههاشمیدانشجوی دکتری گروه هنر اسلامی، پردیس هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.0000-0003-1957-8163محمدکاظمحسنونددانشیار گروه نقاشی، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.Journal Article20220407The works of art in the Islamic world have different meanings according to the conditions and tendencies of the artists’ thoughts and their supporters. Sometimes these works express a code retrieved from the dominant mystical thoughts at the time of the work’s creation. These works contain a code with a specific value in each layer of their meanings. This research aims to show the semiotic role of Simurgh in the portal of Divan Beigi School of Bukhara, which answered the following two questions using layered semiotics and according to the thoughts of Islamic mystics and mythological concepts of this role: Based on the science of layered semiotics, what are the meaning and the role of Simorgh at the portal of Divan Beigi school. And what are the competitive factors in the formation of Simurgh’s images at the entrance portal of this school? The present research has investigated the two pictures of Simurgh in the entrance portal of the Divan Beigi School of Bukhara using descriptive and analytical methods. The information has been collected using library sources. The results of the present research show that the Simurgh and its adjacent motifs at the portal of Nader Divan Beigi school contain signs influenced by the intellectual thoughts of the supporters of the school and the dominant thinking approach in the society and its elites. By examining the symbol of Simurgh with the help of the dominant mystical literature and the prevailing thought in society, it was concluded that Simurgh is considered a mythical bird in the sky in its explicit meanings. Meanwhile, implicitly, it has a high religious and mystical dignity, and in the human sense, it is the best example of a person in society. آثار هنری موجود در دنیای اسلام با توجه به احوال و گرایشهای اندیشه هنرمندانش و نیز حامیان آنها دارای معنایی گوناگونی است، برخی اوقات این آثار بیانگر رمزی هستند که میتواند متأثر از تفکرات عرفای مسلط در زمان خلق اثر باشد. این چنین آثاری در هر لایه از معانی خود، رمزی با بار ارزشی ویژهای را جای دادهاند. هدف این پژوهش، نشانهشناسی نقش سیمرغ در سَردر مدرسه دیوانبیگی بخارا است که با بهرهگیری از رویکرد نشانهشناسی لایهای و نیز با توجه به تفکرات عرفای اسلامی و مفاهیم اسطورهای این نقش به این دو پرسش پاسخ داده است، 1. بر اساس علم نشانهشناسی لایهای نقش سیمرغ در سردر مدرسه دیوانبیگی چه معنا و مفهومی دارد؟ و 2. عوامل مؤثر در شکلگیری نقش سیمرغ در سردر این مدرسه کدام است؟ پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی به بررسی دو نقش سیمرغ در سردر مدرسه دیوانبیگی بخارا پرداخته و گردآوری اطلاعات آن با استفاده از منابع کتابخانهای بوده است. نتایج پژوهش حاضر گویای آن است که سیمرغِ سردر مدرسۀ نادر دیوانبیگی و نقوش مجاورش، نشانههایی را در بر گرفتهاند که متأثر از تمایلات فکری حامیان مدرسه و نیز اندیشه مسلط در جامعه و نخبگان آن جامعه است. این پژوهش با بررسی نشانۀ سیمرغ به کمک ادبیات عرفانی حاکم در جامعه و نیز اندیشه مسلط در اجتماع مشخص شد که سیمرغ در معانی صریح خود به عنوان یک پرنده اسطورهای و در مفاهیم ضمنی خود در معنای انسان، عالیترین نمونه جامعه خود است.https://rac.soore.ac.ir/article_701673_71ab3b8cfdf42d9ee265cb2cb3cf63e3.pdf