دانشگاه سورهرهپویه هنرهای صناعی2821-03521120211023.مطالعه بینامتنی قالیچه داستانی حضرت سلیمان و ملکه سبا71724924510.22034/rac.2021.249245FAبیژناربابیعضو هیئت‌علمی گروه فرش، دانشکده هنرهای کاربردی، دانشگاه هنر، تهران، ایرانفائزهقملاقیکارشناس ارشد فرش، دانشگاه هنر اصفهان، ایرانJournal Article20220127Religious tales and stories are good issues to create artistic works and Iran is the old and suitable country where various people live in with different religions and cults. Islam is the official religion in Iran, Jews followers like other religious minorities live and work in Iran since the ancient era. The Persian rug which has a date as long as history, supplies an excellent situation to record religious beliefs. Solomon king and Queen of Sheba´s rug is one sample of this type rug Which shows Jews beliefs and cults. They are integrated with Iranian culture and created the context of such artistic works. This paper is written by Intertextuality theory and used library method and qualitive research. It has studied the components and concepts of the carpet patterns, it tries to read direct and indirect relations with Jews culture and rituals compare with the verses of Quran the story of Solomon king and Sheba Queen and famous Solomon throne, stories about Jewish prophets such as Abraham prophet, Moses prophet and sons of Jacob. It seeks to find answers how the influence of religious beliefs and customs and how to form realistic and abstractive patterns and designs in conveying their implications and their social statues. The results of this study show woven motifs on the carpets which are related to Judaism, this can be seen as the images of the Queen of Sheba and the Solomon king, The twelve children of Jacob and imaginations of the story of The Prophet Abraham. We also studied the motifs in holy book, which is called Quran, and the beliefs of Muslims.<br /><br />اگرچه امروزه ایران یک کشور اسلامی است، اما در دوره های مختلف تاریخی، مأمن مناسبی برای سایر اقلیت های مذهبی، بوده است. پیروان دین یهودی نیز مانند سایر ادیان و اقلیت های مذهبی از دوران باستان در ایران زندگی و کار کرده اند، که این امر در فرهنگ و هنر ایشان تأثیر گذاشته است. روایات و داستان های مذهبی همواره از جمله مسائل خوبی برای خلق آثار هنری هستند. به گواه اسناد و یافته های تاریخی فرش کهن ایرانی نیز، محملی جذاب و تأثیرگذار برای ثبت و ضبط باورها و حوادث مذهبی بوده اند. یکی از این نمونه ها، قالیچه منقوشِ موسوم به داستان حضرت سلیمان و ملکه سبا، با ترکیبی از باورهای دین یهود و فرهنگ و هنر ایرانی است. هدف از این تحقیق چگونگی تأثیر اعتقادات و باورهای دینی و نیز نحوه ی شکل گیری طرح ها و نقوش واقع گرایانه و انتزاعی در انتقال مفاهیم و اعتبارافزایی شأن و جایگاه اجتماعی آنان است. این پژوهش با استفاده از نظریه بینامتنیت و بهروش کتابخانه ای و مصاحبه و به صورت کیفی بهمطالعه اجزا و کلیات طرح و نیز نقش قالی پرداخته و بر آن است تا با خوانش مفاهیم و محتوای قابل دریافت از نقوش، ارتباط مستقیم و غیرمستقیم آنان را با فرهنگ و آیین یهود و همچنین تطبیق آنان با آیات قرآنی و داستان حضرت سلیمان و ملکه سبا، تخت مشهور حضرت سلیمان و داستان هایی مربوط به پیامبران یهود از جمله حضرت ابراهیم، حضرت موسی و فرزندان یعقوب نبی بپردازد. همچنین در پی یافتن پاسخ برای چگونگی تأثیر اعتقادات و باورهای دینی و نحوه ی شکل گیری طرح ها و نقوش واقع گرایانه و انتزاعی در انتقال مفاهیم و اعتبارافزایی شأن و جایگاه اجتماعی آنان است؟ نتایج حاصل از این تحقیق نشان میدهد که نقوش بافته شده بر روی فرش مربوط به دین یهود است که از این بین میتوان به تصویر ملکه سبا و حضرت سلیمان، دوازده فرزند یعقوب نبی و تصاویری مربوط به داستان از آب گرفتن حضرت موسی و قربانی کردن حضرت ابراهیم اشاره کرد. با مطالعه بینامتنی نقوش میتوان به حضور آنها در باور و کتاب مقدس مسلمانان یعنی قرآن نیز پی برد.https://rac.soore.ac.ir/article_249245_0653b3e5153accc1626c523cb8d81073.pdfدانشگاه سورهرهپویه هنرهای صناعی2821-03521120211023.تأثیر فرهنگی- اجتماعی کاشی‌نگاره‌های دروازه‌ها و سردَرهای عصر قاجار تهران193224924710.22034/rac.2021.249247FAفاطمهذوالفقاریمدرس دانشگاه و کارشناس‌ارشد رشته صنایع‌‌دستی، تهران، ایرانمهرانهوشیاردانشیار دانشگاه هنر دانشگاه سوره، تهران، ایران0000-0001-8166-0294Journal Article20220127The Qajar era is considered the one of the most revolutionary histarical periods of Iran in different aspects of artistic, political, economic and social system. Tehran in this period, due to urban growth, it was faced with fundamental changes in the field of architecture and decoration related to it. So that, especially tile in public buildings like the gate and enclosures of the city, it has been applied in a large measure. Whit the influence of literature and the tendency to the oncient themes in the taste of this period, the artists also have different and various themes from the ancient literature that use them in their art; Which, in addition to its functional and decorative role, can also inspire cultural and political messages. By observe at the tiles of this period, we can see that they have a narrative aspect and express a specific subject. In this fundamental research we tried to get to know the narriative -literary works on the gateways, pointed out to their impocts for raising the level of the oudience cultural knowledge and literary awareness. The present study is descriptive - analytic research ’and collecting information and document is based on recutts of view tile`s images in Tehran. By analyzing the findings of the research, it seems that the application of these designs at various levels of the city and exposed to the public view can affect the transfer of cultural, historical beliefs and beliefs. Viewing these images has been effective in raising the level of khowledge and awareness of the community, and nowadays this ancient art can be used as a visual tool for expression of social issves and expanding the history and culture of this country. عصر قاجار یکی از متحولترین ادوار تاریخ ایران در وجوه مختلف هنری، سیاسی، اقتصادی و نظام اجتماعی محسوب می شود. در این دوره تهران به دلیل روند رشد شهرنشینی، با دگرگونی های اساسی و بنیادین در زمینه ی معماری و تزئینات وابسته به آن خصوصاً کاشیکاری مواجه گردید. به طوریکه، کاشیکاری در بناهای عمومی همانند دروازه ها و سردَرهای شهری، در سطح وسیعی به کار گرفته شد. با تأثیر ادبیات و گرایش به مضامین باستانی در سلیقه ی حاکم بر این دوره، هنرمندان نیز مضامین مختلفی از ادبیات کهن را دستمایه ی هنر خود قرار دادند؛ که علاوه بر نقش کارکردی و تزئینی می توانست، القاکننده ی پیام های فرهنگی و سیاسی نیز باشد. با مشاهده کاشی نگاره های این دوره، میتوان دریافت که اغلب آنها جنبه ی روایی داشته و بیانگر یک موضوع مشخص می باشند. در این پژوهش بنیادی، تلاش شده، تا با شناخت نقوش روایی- ادبی کار شده بر روی دروازه ها، به تأثیر آن در ارتقاء آگاهی و بینش فرهنگی و ادبی، مخاطب اشاره شود. پژوهش حاضر، به لحاظ ماهیت پژوهشی توصیفی- تحلیلی است و شیوه ی گردآوری اطلاعات اسنادی و با تکیه بر مشاهدات حاصل از کاشی های تصویری در شهر تهران تدوین شده است. با تحلیل یافته های پژوهش، به نظر می رسد، کاربرد این نقوش در سطوح مختلف شهری و در معرض دید قرارگرفتن آنها برای عموم مردم میتواند در انتقال مفاهیم فرهنگی، تاریخی، عقاید و باورهای ایران زمین مؤثر واقع شود. مشاهده این تصاویر در ارتقاء سطح شناخت و آگاهی افراد جامعه بی تأثیر نبوده؛ و امروزه نیز میتوان از این هنر دیرین به عنوان ابزاری بصری، برای بیان موضوعات اجتماعی و نیز ترویج تاریخ و فرهنگ این سرزمین استفاده کرد. https://rac.soore.ac.ir/article_249247_d7fa8f25e85a35fe2026a267f3ba7428.pdfدانشگاه سورهرهپویه هنرهای صناعی2821-03521120211023.محتوا و قالب در آثار منتخب بانوان نگارگر انقلاب اسلامی334424924810.22034/rac.2021.249248FAمیناصدریاستادیار، پردیس هنرهای زیبا، دانشکده‌‌ی هنرهای تجسمی، دانشگاه تهران، ایران.Journal Article20220127Persian painting, as an original Iranian art, has shaped the visual narratives of literary, scientific and religious subjects. Social events have also fallen within the scope of this art and affected by it, as can be seen in the works. Iranian female Persian painters have played a significant role in this regard throughout history. Despite the importance of this subject, there has been little research on it, which indicates the need to perform numerous and extensive studies to analyze the works and status of these artists as well as the social developments in this regard. Therefore, this study has explored the status and selected works of female artists during the Islamic Revolution as an extensive and all-embracing development. It has focused on female Persian painters during the Islamic Revolution and raised the following questions: “What are the characteristics of the Iranian female Persian painters works during the Islamic Revolution? And “How do these works differ from the previous periods? To delve into the status of female Persian painters in this period, we presented a background of females’ presence in this area. This study is both qualitative by nature. Providing statistics on and comparing the number of female artists in different periods provides some of the findings needed for the conclusion. The analyses and findings of the study reveal that the Iranian female Persian painters have included in their works not only the historical issues of Islam, but also the socio-political issues as well as events of the Revolution such as war and martyrdom. Their focus on new topics and the need for better and more effective presentations have given rise to differences in their work methods. A desk-based research method was adopted in this study to identify the sources, and content description and analysis was utilized for data analysis.نگارگری، به عنوان یک هنر اصیل ایرانی، شکل دهنده ی روایت هایی تصویری از موضوعات ادبی، علمی و مذهبی بوده است. اتفاقات اجتماعی نیز از محدوده ی نگاه این هنر دور نبوده و تأثیرات آن را میتوان در این آثار مشاهده نمود. بانوانِ نگارگر ایران در تمام دوره های تاریخی، در این امر سهم بسزایی داشته اند. علیرغم اهمیت این موضوع، پژوهش های مختصری تاکنون در این حوزه صورت گرفته، که مبین ضرورت، در انجام پژوهشهای متعدد و گسترده به جهت بررسی و تحلیل آثار و جایگاه این هنرمندان و تحولات اجتماعی است. لذا این تحقیق نگاهی به رویکردها و آثار منتخبی از بانوان نگارگر، در دوران انقلاب اسلامی و گفتمان هنر انقلاب، به عنوان یک تحول گسترده و همه جانبه داشته و این سؤال ها را طرح کرده است: آثار هنرمندان نگارگر زن، در دوره ی انقلاب اسلامی، چه ویژگیهایی دارد؟ و تفاوت آن با دوره های پیشین چیست؟ به جهت بررسی دقیقتر جایگاه نگارگران زن، در این دوره، پیشینه ای از حضور زنان در این عرصه ارائه شده است. ماهیت بررسی این موضوع، کیفی خواهد بود. ارائه ی آمار، از تعداد هنرمندان زن در دوره های مختلف و مقایسه ی آن، بخشی از یافته های مورد نیاز در نتیجه گیری را در اختیار تحقیق میگذارد، که مبتنی بر تحلیلها و یافته های تحقیق، علاوه بر گسترش موضوعات تاریخی اسلام، مسائل اجتماعی، سیاسی و وقایع انقلاب، مانند دفاع مقدس، شهادت و غیره، به موضوعات بانوان نگارگر اضافه شده است. به دلیل توجه بانوان نگارگر به موضوعات جدید و ضرورت ارائه بهتر و اثرگذارتر، تفاوتهایی در شیوه های اجرایی ایشان نیز شکل گرفته است. در این تحقیق از شیوه ی کتابخانه ای برای شناسایی مفاهیم استفاده شده و تجزیه و تحلیل داده ها نیز با رویکرد توصیفی- تحلیلی صورت گرفته است. https://rac.soore.ac.ir/article_249248_aba86f086e8063a27234e2a30c8226ae.pdfدانشگاه سورهرهپویه هنرهای صناعی2821-03521120211023A Study on the knitting techniques in archeological site of Shahr-e- sokhtaبررسی تکنیک های بافندگی درمحوطه ی باستانی شهر سوخته455924924910.22034/rac.2021.249249FAعلیرضاطاهریاستاد دانشکده هنرو معماری دانشگاه سیستان و بلوچستانرویاظریفیان صالح مکرمدانشجوی دکتری تاریخ تحلیلی و تطبیقی هنر اسلامی دانشگاه هنر تهرانJournal Article20220127Throughout antiquity, weaving has been considered as one of the most important occupations and as a major cultural and social industry.This article, which is a descriptive and analytical research and its qualitative data has been collected through the method of library research, has been organized with the aim of providing an overview of the Bronze Age weaving method in the southeast of the Iranian plateau and is an effort. In order to answer the question, what methods and techniques have been used in weaving the Shahr-e- sokhta? In order to achieve this goal, the required data and information have been extracted from previous sources and researches and have been qualitatively analyzed until scientific results are obtained. The results of studies show that the previous classifications related to various weaving methods and techniques in the Shahr-e- sokhta have major problems and according to the available evidence, the possibility of large production workshops in the ancient site of Shahr-e- sokhta is strengthened. The proposed classification for the types of Shahr-e- sokhta fabrics based on the weaving method will be changed into three general categories: blur-weft knitting, circular knitting and non-weaving. In the burnt city fabrics, which have been produced by the weaving-weaving method, the weaving of warp and weft threads has been done with the help of different techniques and with various designs.در طول دوران باستان بافندگی به عنوان یکی از مهمترین مشاغل و به عنوان یک صنعت بزرگ فرهنگی و اجتماعی پر اهمیت، مطرح بوده است. این نوشتار که پژوهشی توصیفی و تحلیلی است و داده های کیفی آن به شیوه تحقیق کتابخانه ای جمع آوری شده، با هدف ارائه نمایی کلی از شیوه ی بافندگی عصر مفرغ در جنوب شرقی فلات ایران سامان یافته و تلاشی است در جهت پاسخ گویی به این پرسش که چه شیوه ها و تکنیک هایی در بافندگی شهر سوخته کاربرد داشته است؟ برای نیل به این مقصود داده ها و اطلاعات مورد نیاز از میان منابع و پژوهش های صورت گرفته قبلی استخراج گردیده و تا حصول نتایج علمی مورد تجزیه - تحلیل کیفی قرار گرفته اند. نتایج مطالعات نشان میدهد دسته بندی های پیشین در ارتباط با انواع شیوهها و تکنیک های بافندگی در شهر سوخته، دارای ایرادات اساسی است و با توجه به شواهد موجود، احتمال وجود کارگاه های عظیم تولیدی در محوطه باستانی شهر سوخته تقویت می شود. دسته بندی پیشنهادی برای انواع پارچه های شهر سوخته بر اساس روش بافت به سه دسته کلی بافندگی تاری- پودی، بافندگی حلقوی و بی بافت تغییر خواهد کرد. در پارچه های شهر سوخته که به روش بافندگی تاری- پودی تولید شده اند در هم تنیدگی رشته های تار و پود به کمک تکنیک های مختلف و با طرح هایی متنوع صورت پذیرفته است.https://rac.soore.ac.ir/article_249249_b5b8635082fcd13ab577fe69f47372bc.pdfدانشگاه سورهرهپویه هنرهای صناعی2821-03521120211023.سبک‌شناسیِ تشعیر در نگارگری مکتب اصفهان617524925010.22034/rac.2023.249250FAعبدالکریمعطارزادهگروه هنر اسلامی و صنایع دستی دانشکده هنر دانشگاه سورهسارارهبرکارشناس ارشد هنر اسلامی دانشکده هنر دانشگاه سوره، تهران، ایرانJournal Article20220127Decorating the margins and sometimes the text of the pages with a small pen and using gold to create animal and plant motifs in a capricious and delicate way Which flourished in the three schools of painting of the Safavid period. Isfahan School Artists as a last step in painting this period, a redoubled effort to complete and refined various arts, including “Stylistics Tasheir”. The question of this research was what are the characteristics of Isfahan school's “Tasheir” With the aim of gaining a better understanding of Safavid painting. Extensive attention to “Tasheir” in this period and more and more specialized knowledge of them has doubled the need for research. This research is of a fundamental type that has been done by descriptive-analytical method and its study reference is also a library and observation of illustrated copies preserved in museums. The statistical population of the study by purposeful sampling method included ten illustrated copies available in prestigious museums and a selection of drawings from the mentioned copies, which is one of the most important “Tasheirs” of Isfahan school. The result is that in some works of Isfahan school, plant motifs have been carefully drawn for gilding. Imaginary motifs including Killin, Simorgh and Dragon are used in less than 50% of the works. Similar to animal motifs, more accurate volume and extensive use of processors to create more details are the features of the imaginative motifs of this period. The role of man has no share in the “Stylistics Tasheirs” of this period and artists have paid more attention to the decorative side of “Tasheir”. Landscaping in Isfahan school, as in the past, is associated with decreasing clouds, increasing the special space of rocks, stabilizing the role of rock and reducing the atmospheric water, but compared to before, the form of clouds has changed and the central spiral core in them has become a mass of multiple spirals. The role of man has no share in the “Tasheirs” of this period and artists have paid more attention to the decorative side of “Tasheir”. The composition of the works has followed the traditional principles and is based on the distribution of animal and imaginary motifs, with the difference that with the increase of the scale of landscape motifs, these motifs in some cases, they have become the main elements of the composition. The same trend can be seen in the case of the technician. تشعیر تزئین حواشی و گاه متن صفحات با قلم ریز و بهره‌گیری از طلا برای ایجاد نقوش جانوری و گیاهی به صورت موی‌نگارانه و نازک‌پردازانه است که در مکتب‌های سه‌گانه‌ی نگارگری دوره‌ی صفویه رونق فراوانی یافت. هنرمندان مکتب اصفهان به عنوان آخرین گام در نگارگری این دوره، تلاش مضاعفی برای تکمیل و تدقیق هنرهای مختلف از جمله تشعیر داشتند. پرسش این پژوهش سبک‌شناسی تشعیر مکتب نگارگری اصفهان بود با این هدف که به شناخت بیشتر نگارگری دوره‌ی صفویه نایل آید. توجه فراوان به تشعیرسازی در این دوره و شناخت بیشتر و تخصصی‌تر آنها ضرورت پژوهش را دوچندان کرده است. این پژوهش از نوع بنیادی است که با روش توصیفی-تحلیلی صورت گرفته و مرجع مطالعاتی آن نیز کتابخانه‌ای و مشاهده‌ی نسخه‌های مصور محفوظ در موزه‌ه است. جامعه آماری پژوهش به روش نمونه‌گیری هدفمند شامل تعداد ده عدد از نسخه‌های مصور موجود در موزه‌های معتبر و گزینش نگارههایی از نسخه‌های مذکور بود که از مهمترین تشعیرهای مکتب اصفهان به‌شمار می‌رود. نتیجه اینکه در سبک‌شناسیِ تشعیر مکتب نگارگری اصفهان، نقوش گیاهی به دقتِ تذهیب ترسیم شده‌اند. نقوش تخیلی شامل کیلین، سیمرغ و اژدها در کمتر از 50 درصد آثار به‌کار رفته است. مشابه نقوش جانوری حجم‌نمایی دقیقتر و استفاده‌ی فراوان از پرداز برای ایجاد جزئیات بیشتر، از ویژگی‌های نقوش تخیلی این دوره است. نقش انسان سهمی در تشعیرهای این دوره ندارد و هنرمندان بیشتر به سویه‌ی تزئینی تشعیر توجه داشته‌اند. منظره‌پردازی در مکتب اصفهان همچون گذشته، با کاهش ابرها، افزایش فضای ویژه‌ی صخره‌ها، ثبات نقش سنگ و کاهش جوی آب همراه است، اما نسبت به قبل، فرم ابرها تغییر یافته و هسته‌ی مرکزی حلزونی به توده‌ی حلزونی‌های متعدد تبدیل شده است. https://rac.soore.ac.ir/article_249250_49acabbbbc28ce05f90302d2f836d8fe.pdfدانشگاه سورهرهپویه هنرهای صناعی2821-03521120211023.واکاوی سرامیک‌های گتومونو ژاپن بر مبنای معیارهای زیبایی مینگی778824925210.22034/rac.2021.249252FAنگارکفیلیاستادیار گروه هنر اسلامی، دانشگاه هنر. تهران، ایران.0009-0007-4336-9894Journal Article20220127Getemono ceramics are Japanese handmade ceramics which are made by unknown craftsmen. From the standpoint of mingei criterion of beauty, these ceramics privileged specifically.The movement developed nationwide campaign for the revival of folk crafts and nourished a cultural ethnic nationalism in new modern Japan. Although the mingei movement is well known in ceramic art and its educational system in the world, unfortunately as a result of lacking adequate references and researches, it’s not familiar in Iran, so this article is based on analyzing aesthetical aspects of getemono ceramics, the objective and subjective ones from the mingei criterion of beauty views of point, also describing the mingei movement and its origins then interpreting the cultural and philosophical roots of getemono Japanese ceramics. In this article the objective beauty commented as the beauty of natural materials, manufacturing process, visual qualities and application and the subjective beauty interprets the beauty of endogenous nature of producer and purchasers and consumers. This article uses the library techniques and analyzing the descriptions. Getemono ceramics possess the purest beauty, for they are supported by tradition power, although has simplicity and irregularity in form and design, The unknown craftsman makes his work unawareness, selflessness, honest, with the nature and divine power and uses natural materials under the functional intention, which results inexpensiveness and plurality. They’ve intimacy provides beauty which surpasses any other kinds. They have made under the native, religious and nationalist beliefs, like Shintoism, Taoism and Buddhism.سرامیک های «گتومونو»، همان سفالینه های دست ساز ژاپنی است که توسط سفالگرانی ناشناس ساخته میشوند و از لحاظ معیارهای زیبای شناختی «مینگی» از امتیاز ویژهای برخوردارند. مینگی، جنبش پیشه ی هنرهای مردمی ژاپن است که، جهت حفظ آثار دستی ژاپن در مقابل تحولات مدرن ژاپنی پایه گذاری شد. مینگی، در هنر- صنعت سفال و سرامیک در دنیا بسیار شناخته شده است، اما متأسفانه در ایران، به علت کمبود پژوهش و منابع، عموماً ناشناخته مانده است. این مقاله ضمن بررسی نحوهی شکل گیری جنبش مینگی و ارتباط آن با حوزه ی سرامیک، درصدد است، معیارهای زیبایی شناختی مینگی را جهت شناسائی و ریشه یابی زیبایی های نهفته در سرامیک های گتومونو بومی و مردمی ژاپن مورد استفاده قرار دهد، و با بهره گیری از مفاهیم فلسفی و فرهنگی ژاپن، به تفسیر آنها بپردازد. در این تحقیق، از روش توصیفی-تحلیلی جهت تبیین مطالب استفاده شده و گردآوری مطالب نیز به صورت کتابخانه ای بوده است. نتایج به دست آمده از پژوهش، نشان داده است: سرامیک های گتومونو که با هدف کاربرد روزانه، به صورت جمعی برای گروههای مختلف مردم ساخته میشود، از دیدگاه زیبایی شناختی از سایر نمونه هایی که به صورت فردی تولید میشوند، برترند؛ چرا که از نیروی سنت بهره مندند و زیباییشان مدیون سادگی، طبیعت گرایی، کاربردی بودن و دارا بودن قابلیت تکثیر آنهاست، که تمام این موارد در طرح، فرم، و ساخت این آثار به صورت ناخودآگاه توسط سفالگر ناشناس برمبنای اعتقادات بومی، مذهبی و ملیگرایانه چون شینتوئیزم، تائوئیزم و بودیسم، فارغ از هرگونه ادعا و با نهایت خلوص حفظ شده است.https://rac.soore.ac.ir/article_249252_be9f7ad5739a388a120d89c557c7e3c8.pdfدانشگاه سورهرهپویه هنرهای صناعی2821-03521120211023.معرفی روش پژوهشی مبتنی برکنش هنری دردوره تحصیلات تکمیلی با تأکید بر هنرهای صناعی8910224925310.22034/rac.2021.249253FAمهنازمحمدزاده میانجیاستادیار و عضو هیأت علمی دانشگاه الزهرا. تهران، ایران.Journal Article20220127One of the problems of research methodology in postgraduate degree of art fields is the common research methodology which have spread from the humanities without considering the nature of art so it does not help to develop the frontiers of art as an independent and powerful medium which its aim is to expanding the sense and perceptual experience of audience. Origin of practice-based research methodology in recent decades in world's universities have been the result of the inefficiency of conventional methods that are inconsistent with art, which has been invented following the efforts of research artists in postgraduate studies, especially PHD. In this research method, the researcher artist has the freedom of action and creates artwork by using methods appropriate to her/his research project. The creation of an artwork has research support and is constantly evaluated and modified by the researcher and the audiences. The artwork resulting from this type of research, while being original, has a theoretical framework and documents of all stages are recorded, so it can be understood and transmitted to the audiences. Practice- based research methodology was based on creating artwork which has uniquely replaced the previous conventional methods by asking the question, what is the place and value of art and design in society? Encourage us to engage in wise social dialogue with clear and critical thinking and expression through a detailed paradigm and create a new culture for understanding and supporting society. This article tries to analyze the methodology of research of PHD dissertation in the field of Handicrafts, while introducing this research method, opens a new window for professors and students in order to restore the main goal of art research, which is to expand the boundaries of art.یکی از معضلات پژوهش در مقطع تحصیلات تکمیلی رشته های هنر، روشهای پژوهشی رایجی است که بدون در نظر گرفتن ماهیت هنر از حوزه های علوم انسانی بدان سرایت کرده، که در عمل به توسعه مرزهای هنر به عنوان رسانه ای مستقل و قدرتمند که هدف آن گسترش تجربه حسی و ادارکی مخاطب است، کمکی نمیکند. پیدایش روش پژوهشی مبتنی بر کنش هنری (کنشمحور) در چند دهه اخیر در دانشگاه های دنیا، نتیجه ناکارآمدی روشهای متداول ناهمگون با هنر بوده که در پی تلاش هنرمندان پژوهشگر در مقطع تحصیلات تکمیلی به ویژه دکترا ابداع شده است. در این روش پژوهشی، هنرمند پژوهشگر از آزادی عمل برخوردار است و با کاربست روشهای متناسب با پروژه تحقیقاتی خود اقدام به خلق اثر هنری خود میکند. خلق اثر هنری از پشتوانه تحقیقاتی برخوردار بوده و مدام از طریق خود پژوهشگر و مخاطبین مورد ارزیابی و اصلاح قرار میگیرد. اثر هنری حاصل از این نوع پژوهش ضمن بدیع بودن، از چارچوب نظری برخوردار بوده و مستندات تمام مراحل ثبت میگردد، لذا قابل ادراک و انتقال به مخاطب است. پژوهش مبتنی بر کنش هنری به شکل منحصربه فردی جایگزین روشهای متداول قبلی شده، تا با طرح این پرسش از خودمان که، جایگاه و ارزش هنر و طراحی در اجتماع چیست؟ ما را ترغیب به گفت وگوی اجتماعی خردمندانه با تفکر و بیانی روشن و انتقادی از طریق یک پاردایم مفصل بندی شده نماید و فرهنگ جدیدی را برای درک و پشتیبانی جامعه ایجاد کند. این مقاله تلاش دارد تا با تحلیل عملکرد هنرمند پژوهشگر در رساله دکترای رشته هنرهای صناعی، ضمن معرفی این روش پژوهشی، دریچه ای نو به روی اساتید و دانشجویان دوره ی تحصیلات تکمیلی باز کرده و در راستای بازگرداندن هدف اصلی پژوهش هنر که همانا گسترش دادن مرزهای هنر است، گامی مؤثر بردارد.https://rac.soore.ac.ir/article_249253_ed6ad32a3a016bff8cba3b577df5d115.pdfدانشگاه سورهرهپویه هنرهای صناعی2821-03521120211023.کلاه قزلباشی، شاخصی پنهان در هنر نظامی‌محور صفویه10311124925510.22034/rac.2021.249255FAرضامیرمبینوزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی0009-0001-0633-2263Journal Article20220127It is commonly thought that miniature is just a court art and separate from social life. It is also often said that miniaturists have been and are captivated by the world of imagination and even their imagination and illusions. And they do not pay any attention to the real world and seek to create their own ideal world - in the Platonic and illuminated sense. But there is evidence that challenges the above view and even refutes it. The present article tries to prove that the image of Ghezelbashi hat as a special visual element in the miniatures of the first half of the Safavid era is a symbol of Safavid militarism and its emergence is directly related to the social and structural changes of the military force of this period. The importance of the present research is that it is possible to open a path between the conventional social thoughts of a particular period through the analysis of works of art. A period in which most written sources are silent about popular thought. The purpose of this article is to clarify the hidden idea that is hidden in the miniatures of the first half of the Safavid era and according to the author can be called a kind of militaristic art. The subject of the present article is also the sociology of art and deals with the main issue of how militaristic tendencies are manifested in the art of Safavid miniatures.<br />This article has been written by library method and descriptive-analytical method and has tried to adapt the historical documents with the appearance of the image of Ghezelbashi hat in the miniatures of the first half of the Safavid period (Miniatures of Shah Tahmasebi Shahnameh, Khamseh Nezami 954 AH, Shahnameh 984 AH and Rashida Shahnameh). This article also tries to show that the miniaturists' attention to the use of this image was completely in line with the real conditions and social and military life of their time.معمولاً تصور میشود که نگارگری هنری است صِرفاً درباری و جدا از حیات اجتماعی. همچنین این گزاره زیاد به گوش میرسد که نگارگران اسیر عالم خیال و حتی تخیل و توهم خود بوده و هستند و اصولاً کاری با جهان واقع ندارند و در پی خلق جهان مثالی- در معنای افلاطونی و اشراقی- خویشاند. اما شواهد و قرائنی وجود دارد که احکام فوق را به چالش کشیده و حتی آنها را ابطال مینماید. مقالۀ حاضر در صدد است با واکاوی یک عنصر ویژۀ تصویری در نگارههای نیمۀ اول عصر صفوی که کلاه قزلباشی نام دارد اثبات کند نقش مذکور نماد نظامی محورانۀ خاص صفویه بوده و ظهور و بروز آن با تحولات اجتماعی و ساختاری نیروی نظامی این دوره ارتباط مستقیم دارد. اهمیت پژوهش پیش رو در این است که میتوان از طریق واکاوی آثار هنری، مسیری به میان تفکرات اجتماعی مرسوم دورهای خاص- که اغلب منابع مکتوب مربوط به آن زمان، دربارۀ آن تفکرات خاموشی اختیار کرده اند- گشود و به نتایجی جدید دست یافت. هدف مقاله نیز پرتو افکندن بر اندیشۀ پنهانی است که در نگاره های نُسَخ مصور نیمۀ اول عصر صفوی مستتر بوده و به زعم نگارنده میتوان از آن به نوعی هنر نظامی محور یا میلیت اریستی تعبیر کرد. حوزۀ موضوعی نوشتار حاضر نیز جامعه شناسی هنر بوده و به این موضوع اصلی می پردازد که چگونه تمایلات نظامی محورانه در هنر نگارگری صفوی نمود یافته است. <br />این مقاله با روش کتابخانه ای و شیوۀ توصیفی- تحلیلی تألیف شده و کوشیده مستندات تاریخی را با نحوۀ نمودیافتن نقش کلاه قزلباشی در نگارههای نیمۀ اول دورۀ صفوی (نگارههایی از شاهنامۀ شاه تهماسبی، خمسۀ نظامی 954 هـ.ق، شاهنامۀ 984 هـ.ق و شاهنامۀ رشیدا) تطبیق داده و نشان دهد توجه نگارگران در میزان استفاده از این نقش، کاملاً معطوف به شرایط واقعی و حیات اجتماعی و نظامی دورۀ خود بوده است. https://rac.soore.ac.ir/article_249255_4a4df924f34d1a74722c9bd8efa09b22.pdf